હું એક ડોકટર છું રાતના લગભગ દસ વાગ્યા હશે. અચાનક મને એલર્જી થઈ ગઈ. ઘરમાં કોઈ દવા નહોતી અને આ સમયે મારા સિવાય ઘરમાં બીજું કોઈ નહોતું. સૌભાગ્યવતી એના પીયરના ઘરે ગઈ હતી અને હું ઘરમાં એકલો હતો. બહાર વરસાદ શરૂ થઈ ગયો હતો. દવાની દુકાન દૂર નહોતી. પણ ચાલીને જવાની મારામાં તાકાત નહોતી. અને વરસાદને કારણે રિક્ષા લેવું સારું રહેશે એમ વિચારીને હું દવા લેવા ઘરેથી નીકળી ગયો.
ઘરની બાજુમાં આવેલ મંદિર ખુલ્લુ હતું. મંદિરમાં એક રિક્ષાચાલક હાથ જોડીને ભગવાનને પ્રાર્થના કરી રહ્યો હતો. મેં રિક્ષાચાલકને પૂછ્યું, શું વાત છે, તમારી રિક્ષા ત્યાં ખાલી છે? તેણે હા કહ્યું, પછી મેં તેને પૂછ્યું કે તમે મને દવાની દુકાનમાં લઈ જઈ પાછા રીટર્ન લઈ આવશો?
તેણે હા પાડી એટલે હું તેની રિક્ષામાં બેસી ગયો. મને સમજાયું કે તેની તબિયત સારી નથી એટલે મેં તેને પુછયું શું થયું ભાઈ તારી તબિયત સારી નથી આંખોમાંથી પાણી કેમ આવી રહ્યા છે?
આના પર તેણે જવાબ આપ્યો, આ સતત વરસાદને કારણે મારી રિક્ષા છેલ્લા આઠ દિવસથી બરાબર ચાલી નથી રહી, મારી પાસે સમારકામના પૈસા નથી અને આજે મને આખા દિવસનું ભાડું મળ્યું નથી, કોઈ રોજગાર નથી, ત્રણ દિવસથી મારા પેટમાં ખોરાક નથી ગયો આજે મારું શરીર પણ દુખે છે.
હમણાં જ હું દેવીને પ્રાર્થના કરી રહ્યો હતો કે મને આજે ભોજન તથા સારૂં ભાડું મળે.
કશું બોલ્યા વગર મેં રિક્ષા થોભાવી અને સામે આવેલી મેડિકલની દુકાને ગયો. ત્યાં મેં વિચાર્યું કે ભગવાને મને આ રિક્ષાચાલકની મદદ કરવા શું પૂર્વક મોકલ્યો છે?
કારણ કે જુઓ, જો મને શરૂ થયેલી આ એલર્જીની સમસ્યા અડધો કલાક વહેલા શરૂ થઈ ગઈ હોત, તો હું મારી જરૂરી દવા લઈ આવ્યો હોત. મને બહાર જવાની જરૂર જ ન લાગી, અને જો આ વરસાદ ન હોત તો હું રીક્ષામાં કેમ બેઠો હોત? મેં મનમાં મારા ભગવાનને પૂછ્યું, ભગવાન, મને કહો, શું તમે મારા માટે પેલા રિક્ષાચાલકને મદદ કરવાનો પ્લાન બનાવ્યો હતો? મેં મનમાં જવાબ આપ્યો, હા.
ભગવાનનો આભાર માનીને મેં મારી દવાઓ સાથે રિક્ષાચાલક માટે પણ દવાઓ ખરીદી. નજીકની હોટેલમાંથી પૂરતા છોલે પુરી પેક કરીને રિક્ષામાં બેઠો. જ્યાંથી મેં રિક્ષા લીધી હતી તે જ મંદિરે પરત ફર્યા બાદ મેં રિક્ષાચાલકને રિક્ષા રોકવા કહ્યું.
તેના હાથમાં 500 રૂપિયા તથા 30 રૂપિયા રિક્ષાનું ભાડું, ગરમ છોલે પુરીનું પેકેટ અને તેના માટે લીધેલી દવાઓ મૂકીને તેને કહ્યું, જુઓ, આ બે ગોળીઓ છોલે-પુરી ખાધા પછી તરત જ લેજો. અને બાકીની બે ગોળીઓ નાસ્તા પછી લો અને પછી આવીને મને તમારી તબિયત બતાવજો.
રિક્ષાચાલકની આંખોમાં પાણી આવી ગયું રડતાં રડતાં તે બોલ્યો, સર, મેં ભગવાનને પ્રાર્થના કરી કે મને માત્ર બે દાણા આપો, પણ તેણે મને છોલે-પુરી પણ મોકલી. ઘણા મહિનાઓથી હું છોલે-પુરી ખાવા માંગતો હતો. આજે ભગવાને મારી તે ઈચ્છા પૂરી પાડી. હું માનું છું કે તેણે તેના ભક્ત માટે આયોજન કર્યું હતું અને તેનું કામ મારી પાસેથી કરાવ્યું હતું.
તે ઘણું બધું, ઘણું બધું બોલતો હતો. પણ મેં તેના પર ધ્યાન ન આપ્યું.
ઘરે આવ્યા પછી મેં વિચાર્યું, એ હોટલમાં ખાવાની ઘણી બધી વસ્તુઓ હતી, મારી પાસે રિક્ષાવાળા માટે કંઈપણ, સમોસા, શાક કે ખાવાની થાળી, કંઈ પણ હોઈ શકે. પણ મારે ખરેખર છોલે પુરી શા માટે લેવી જોઈએ? શું ખરેખર એવું છે? રિક્ષાચાલકે કહ્યું કે ભગવાન જ ઇચ્છે છે કે હું તેને માટે છોલે પુરી લઉં. શું તે ભક્તને મદદ કરવા માટે નથી મોકલવામાં આવ્યું? મારી એલર્જી વધી રહી હતી. તે સમયે ઘરે કોઈ નહોતું, તે જ સમયે વરસાદ પડી રહ્યો છે અને મે રીક્ષામાં બેસવાનું વિચાર્યુ…શું તે દૈવી યોજના નથી, જેમ તે રિક્ષાચાલકને કહે છે?
જ્યારે આપણે યોગ્ય સમયે કોઈની મદદ માટે દોડીએ છીએ, ત્યારે તેનો અર્થ માત્ર એટલો જ થાય છે કે આપણે જેની મદદ કરવા આતુર છીએ તેની પ્રાર્થના ઈશ્વરે સાંભળી છે અને તેણે આપણને તેના (ઈશ્વરના) પ્રતિનિધિ અથવા દેવદૂત તરીકે સંબંધિત વ્યક્તિ પાસે મોકલ્યા છે. તેથી, આપણે વિચારવું જોઈએ કે આપણા દ્વારા જે સારું કાર્ય થાય છે તે ભગવાન આપણા તરફથી કરાવે છે, જેથી આપણે સારા કાર્યોનું અભિમાન ન કરવું જોઈએ.
- ક્રિકેટ અને મીડિયા પર્સનાલિટી દારા પોચખાનાવાલાનું નિધન - 7 September2024
- સોડાવોટરવાલા અગિયારીએ ભવ્યરીતે 150મી સાલગ્રેહની ઉજવણી કરી - 7 September2024
- સિંગાપોરના પારસીઓએ ધામધૂમથીનવા વર્ષની ઉજવણી કરી! - 7 September2024